De ziekte van Crohn

De ziekte van Crohn is een chronische ontstekingsziekte waarbij elk gedeelte van het darmkanaal kan worden aangetast. De ziekte draagt de naam van de Amerikaanse arts Burril Crohn, die de ziekte beschreef in de jaren 30 van de 20e eeuw. Deze darmziekte valt onder de zogenaamde inflammatoire darmziekten, waaronder ook de darmziekte Colitis Ulcerosa valt. Hoewel de ziekte van Crohn dus op verschillende plaatsen van het spijsverteringskanaal kan voorkomen (van mond tot anus), manifesteert de ziekte zich vaak bij de overgang van dunne darm naar dikke darm.

De ontstekingen die deze ziekte met zich meebrengen, zorgen ervoor dat sommige voedingsstoffen minder goed kunnen worden opgenomen in de dunne darm. Deze ontstekingen dringen veelal door tot de diepere lagen van de darmwand, waardoor er zweren of zogenaamde fistels kunnen ontstaan. Door de verminderde voedselopname in de darmen kunnen in het lichaam tekorten van bepaalde vitamines, vezels of mineralen ontstaan. Daarnaast kan men gewicht verliezen.

De ziekte van Crohn kan niet worden genezen. Wel kunnen de klachten door middel van het gebruik van medicijnen worden verminderd en ontstekingen worden afgeremd. De soorten medicatie variëren van milde tot krachtige ontstekingsremmers, en kunnen dus per patiënt in gebruik verschillen. Ook de dosis en de mate van bijwerkingen zijn factoren waarmee rekening dient te worden gehouden bij het uiteindelijk vinden van de juiste medicatie voor iemand die kampt met de ziekte van Crohn.

In Nederland hebben circa 20.000 mensen last van deze ziekte, welke bij mannen iets minder vaak voorkomt dan bij vrouwen. Per jaar komen er ongeveer 1.000 nieuwe gevallen van de ziekte van Crohn bij. Het verloop van de ziekte verschilt sterk per patiënt. Waar de een via medicatie vrijwel klachtenvrij is, kan de ander vreselijke chronische hinder blijven ondervinden van deze darmziekte.